گویش بندری گویشی از زبان فارسی است که در استان هرمزگان به آن تکلم می‌کنند. بطور عمومی به گویش جنوب ایران نیز بندری گفته می شود.

بومیان بندرعباس به گویش بندری صحبت می‌کنند. بندری یکی از گویشهای زبان فارسی است که ویژگی‌های فارسی کهن را حفظ کرده‌است. از سوی دیگر به خاطر روابط بازرگانی شماری از ‌واژه‌های اروپایی - پَچ: وصله پینه، تکه (انگلیسی میانه) - تُماته: گوجه فرنگی، انگلیسی (اسپانیایی، مکزیکی) - جوتی: کفش (هندی اردو ) - جیک: تاب (دادن) جنبش (انگلیسی) - لیسی: نوعی روسری یا دستمال که زنان روی سر قرار می دهند/ انگلیسی (فرانسوی باستان) و عربی نیز در آن دیده می‌شود. [۱]

نمونه‌های از واژگان گویش بندری

گویش بندری فارسی معیار
پیشترون در قدیم
دُخت دختر
شو شوهر
بپ پدر
مم مادر
کفت اقتاد
بایی پدر بزرگ
بی بی مادر بزرگ
چوک بچه
مال کام حَدی؟ اهل کدام منطقه‌ای؟
بِی‌چه ووستادی؟ برای چه ایستادی؟
خاش خوب
خاشی ؟ خوبی ؟
اتای پهلو ما؟ پیش ما میای؟